www.tegrazen.nl

een zomer vol gemekker … berichten uit Friesland

rammendag


   18 jan

rammendag

Een schaap kan makkelijk 12 jaar oud worden; ik ken er zelfs eentje van twintig. Maar een ram haalt deze leeftijd maar zelden. Dat komt niet omdat rammen zulke zwakkelingen zijn. Het komt eenvoudigweg omdat ze in een kudde volslagen nutteloos zijn als ze wat ouder worden. Niet dat ze, net als de ooien, hun graaswerk niet goed doen maar ze zorgen ervoor dat er op de gekste momenten lammetjes worden geboren en dat is lastig.
Meestal gaan de lammetjesrammen naar een opkoper die ze zorgvuldig vetmest tot ze halal naar de schapenhemel gaan.
Ik vind dat een naar idee. Wat mij betreft moest het anders. Maar hoe? Dat vereiste een experiment.

Het leek me in elk geval een goed idee om het hoofdstuk opkoper en vrachtwagen te schrappen.
Dus op een kwade dag ging ik met Henry naar het weiland waar onze fokrammen staan. Het zijn er 24 en we hebben er maar zes nodig in de herfst.
Zorgvuldig zochten we de vier minst mooie uit. Dat was nog niet zo makkelijk. Leek het nou zo of waren dit juist de vier liefsten? We stopten ze snel in het karretje dat achter mijn auto hing. Met schouders beladen met schuldgevoel reed ik het karretje naar het plaatselijke slachthuis waar de rammen een bedrieglijk gezellig stalletje kregen aangeboden. Het hok ernaast bevatte vijf aandoenlijke jonge geitjes en verderop stonden drie varkens en een koe. Het zag er uit als een kinderboerderij.
Ik sprak nog wat met de slager over bouten en entrecootjes, wierp een laatste blik op de rammen en reed met een zwaar gevoel naar huis.

Een week later reed ik opnieuw naar het slachthuis, nu om de ingevroren rammen op te halen. Het was nog vroeg en een nieuw slachtdag was zojuist begonnen.
In een hoek hing een nog stuiptrekkend lam leeg te bloeden boven een vat. Een man met een groot mes was bezig een ander van de ingewanden te ontdoen. De staldeur ging open en een grote koe met droevige ogen werd de getraliede slachtkooi binnengeleid. Daar stond ze. Altijd trouw melk gegeven.
” vind je het niet naar om zulke mooie gezonde beesten van het leven te beroven”, vroeg ik de slager, nadat hij met een rustig gebaar het schietmasker op haar hoofd had gezet en daarna haar keel had doorgesneden, het bloed gutste nog na uit de koe.
“Nee” zei de slager. Dat is juist mooi. “Die geven het lekkerste vlees.”

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Laat een bericht achter