www.tegrazen.nl

een zomer vol gemekker … berichten uit Friesland

Kussentje


   10 aug

Kussentje

Ik zit in een restaurant en ruik naar schapenstront.
Het zit in grote vlekken op mijn broek en ook onder de zolen van mijn schoenen.
Ik doe alsof het heel normaal is om zo te ruiken, want ik heb honger en het regent.
Bovendien ruiken al mijn broeken inmiddels zo, dus er is niks aan te doen.
De bediening is beleefd genoeg om niets te laten merken.

Mijn eigen schaapjes ruiken lekker, echt waar. Naar natte wol, en halfverteerd gras, en gezonde buitenlucht.
Maar dit luchtje komt niet van mijn schapen.
Die staan tijdelijk geparkeerd op een weilandje met goed gras, en hebben hun herderin afgestaan aan de kudde van Henry in Oranjewoud.
Om niet een heel stuk te moeten omlopen voor het heitje in de uiterste hoek van mijn project hebben we een slimme wissel bedacht.

Sommige schapen uit deze kudde hebben grote groene klonten aan de staart.
Als je de pech hebt door een groepje te worden ingehaald, of als je de verantwoordelijkheid voelt om er een paar te vangen om ze te behandelen, proberen ze je snel zo’n klont aan te smeren.
De vangstok glibbert langs de groene pootjes bij mijn pogingen om schoon te blijven. “Afstand houden van de achterkant”, mompel ik om mezelf moed in te spreken. Als je veel alleen bent ga je in jezelf praten.
Tevergeefs. In hun haast om weg te komen dringen er drie kledderkonten tegen mijn laatste schone broek.

Het uiterlijk van groene smurrie verbroedert ons enigszins, maar hoor ik er overduidelijk niet bij.
Hoe zeer ben ik inmiddels vergroeid met mijn eigen kudde!
Met Scooter die steeds even komt kijken maar die je nooit mag aaien, en Twiggy die me altijd welkom mekkert. En geen schaap dat meer voor me wegloopt…
Deze schapen zien er precies zo uit. Ze zijn even oud en even dik.
Maar in plaats van een hartelijk welkom zie ik wantrouwige ogen en allemaal onbekende gezichten.
Nooit gedacht dat dat zo’n verschil zou maken.
Hoe moet dat straks als het eind september is?
Ik wil ze nu al niet meer kwijt! Zouden ze me vergeten als het winter is?

Een ding heb ik alvast bedacht.
Ik neem Twiggy mee naar huis als hoofdkussen.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Laat een bericht achter